#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

«Προς μουσείο Κεμάλ Ατατούρκ»!

Αυτή την πινακίδα αντίκρισα, κυρίες και κύριοι, εξ υπονομίου κιγκλιδώματος εξερχόμενος, εις την συμβολή των οδών Πρίγκηπος Νικολάου κι Ολυμπιάδος. Η χαρά μου δεν περιγράφεται! Εντάξει, γνώριζα εκ προοιμίου για την ύπαρξη μουσείου στην μνήμη αυτού του «άγιου» ανθρώπου, στην οικία όπου είδε τις πρώτες του φωτός ηλιαχτίδες και σήμερα στεγάζεται το τουρκικό προξενείο Θεσσαλονίκης. Ντροπή κι όνειδος που δεν είχε βάλει μια ταμπέλα για το μουσείο ο δήμος τόσα χρόνια! Καλά που ήρθε ο Γιάννης, η δημαρχάρα πασών των Θεσσαλονικέων, να βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Ποιος δίνει τώρα δεκάρα τσακιστή για μερικές, σου λέει, γενοκτονίες εκατομμυρίων Ελλήνων (Ποντίων και Μικρασιατών), Αρμένιων κι άλλων, με τις πλέον αντιανθρώπινες κι απεχθείς μεθόδους; Ψιλολόγια δηλαδή. Περασμένα ξεχασμένα κι από την μνήμη διαγραμμένα!

Η Γιουγκοσλαβοποίηση της Συρίας


Συρία: Υπήρχε πάντα και η εναλλακτική λύση και είναι αυτή που προωθείται τώρα. Η λύση της Γιουγκοσλαβίας.

Γράφει Ο Γιώργος του Κλικ
Στις 19/5/2015 η αμερικανική συντηρητική οργάνωση “watchdog” Judicial Watch δημοσίευσε μια σειρά πρώην εμπιστευτικών εγγράφων των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας των ΗΠΑ τα οποία είχε ζητήσει μετά από δικαστική αγωγή στα ομοσπονδιακά δικαστήρια.

Ανάμεσα στα “διαμάντια” που περιέχονταν στα έγγραφα αυτά, υπήρχε και ένα το οποίο τότε είχε μεν περάσει σχεδόν απαρατήρητο, σήμερα όμως χτυπάει απειλητικά την πόρτα της Μέσης Ανατολής και, ίσως, ολόκληρου του κόσμου.

Στο έγγραφο αυτό αναφέρεται:

ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ: Ενα φλερτ που εξελίσσεται σε φλογερό ειδύλλιο - Περί αστικής δημοσιογραφίας

Του Γ. Γ.
Όταν έγινε γνωστό ότι η βδομαδιάτικη εφημερίδα «Παραπολιτικά» συμφερόντων του εφοπλιστή και προέδρου της ΠΑΕ Ολυμπιακός Β. Μαρινάκη, θα κυκλοφορεί με ένα ένθετο «μηνιαίο περιοδικό έρευνας», την ευθύνη του οποίου θα έχει ο υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού Unfollow Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος, σύντροφος στο μπλοκ μας είχε διατυπώσει κάποιες ενστάσεις.

Το ίδιο χρονικό διάστημα με κείμενο μου έκανα μια τοποθέτηση στις απόψεις της δημοσιογράφου Μ. Αλεβιζοπούλου που στην προσπάθεια να δικαιολογήσει τις επιλογές των συναδέλφων της ισχυριζόταν ότι: «Επαγγελματίες είναι, τους έγινε μια συμφέρουσα πρόταση και ξεκίνησαν να δουλεύουν» φτιάχνοντας ένα περιοδικό «αποκλειστικά με τους δικούς τους όρους»,

Πως η ΕΕ επιβάλει και την ατζέντα της ιδιωτικοποίησης του νερού

Mετατρέπουν με νομολογίες από ΕΕ το νερό σε εμπόρευμα με πλήρως καπιταλιστικούς επιχειρηματικούς όρους, με πολλά παραθυράκια αισχροκέρδιας και αυθαιρεσίας (πχ κόστος για αποσβέσεις και συντήρηση πάγιων επενδύσεων που έχουν γίνει εδώ και πολλά χρόνια, δεν γίνονται καν ή θα υπόκεινται σε αυθαίρετες αποτιμήσεις).
Εισάγουν την παρανοική έννοια του κόστους ευκαιρίας και εύλογου κέρδους (διαφυγόντων κερδών) για ένα αγαθό σαν το νερό, λες και είναι οι λίρες που μάζεψαν οι παπούδες τους και απαιτούν την καλύτερη δυνατή απόδοση από την αγορά. Και θέτουν και τον όρο «κόστος πόρου» όπου τυχόν μόλυνση και ακαταλληλότητα υδάτινων αποθεμάτων θα την πληρώνει ο τελικός απλός καταναλωτής και όχι όσοι μόλυναν ή μολύνουν τα αποθέματα (λες και δημιουργήθηκε χθες η γη, βρήκαν το νερό και είναι δικό τους αυτοί που αποφασίζουν με «ορθολογικά κριτήρια» ) σχετιζόμενο και ξανά μανά με το «κόστος ευκαιρίας για εναλλακτικές χρήσεις».

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε με σκοπό να καταστρέψει την Ευρώπη και να φέρει την Νέα Παγκόσμια Τάξη»

Αποκαλυπική συνέντευξη της Ιταλίδας Ida Magli για το βιβλίο της “Η Ευρωπαϊκή Δικτατορία” (2010). Η Ida Magli (γεννήθηκε στη Ρώμη το 1925 και πέθανε φέτος, τον Φεβρουάριο του 2016) υπήρξε ανθρωπολόγος, φιλόσοφος, συγγραφέας και ακαδημαϊκός. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με την εφημερίδα ‘La Repubblica’ και το εβδομαδιαίο περιοδικό ‘L'Espresso’, καθώς και με την εφημερίδα ‘Il Giornale’... 

Δίδαξε στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας της και έγραψε εκατοντάδες έργα που αναλύουν τα κοινωνικά φαινόμενα με την μέθοδο της ανθρωπολογικής επιστήμης. Η Magli υπήρξε η πρώτη που χρησιμοποίησε την ανθρωπολογική μέθοδο για την ανάλυση της ευρωπαϊκής κοινωνίας και ιδιαίτερα της ιταλικής, από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Έντονα επικριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα στην λεγόμενη «ευρωπαϊκή ενοποίηση», στην ‘πολιτική ορθότητα’ (την οποία ονόμαζε «την πιο ριζική μορφή πλύσης εγκεφάλου που οι κυβερνήτες επέβαλαν ποτέ στους υπηκόους τους») και στο πολυπολιτισμικό μοντέλο κοινωνιών.


Συνέντευξη από τον AlessioCristianini (14 Ιανουαρίου 2011):

Περιμένετε ειρήνη από έναν τέτοιο άνθρωπο;

του Σενέρ Λεβέντ*
Θυμάστε την τρομερή ομιλία που έκανε προ-σφωνώντας τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 25 Σεπτεμβρίου 2014 η τότε Πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντεζ; Να τη θυμί-σουμε σε όσους δεν τη θυμούνται. Είχε πει το εξής κοιτάζοντας κατάματα τον Ομπάμα:

Άγνωστες αλήθειες για τη δράση των τζιχαντιστών στη Συρία


Παιδιά – στρατιώτες με μισθό 100 δολάρια
πολεμούν κατά του Συριακού Στρατού
Έρευνα των: Leith Fadel για την ιστοσελίδα Al-Masdar News, Mohanad Hage Ali για την ιστοσελίδα Al-Arabiya και Charles Paul Freund για τo ιστολόγιο Reason 

Διάφορες ομάδες τζιχαντιστών, οι οποίες μάχονται εναντίον των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας, στρατολογούν στις τάξεις τους όλο και περισσότερα παιδιά, καθώς ο πόλεμος σαρώνει και καταστρέφει τη χώρα για έκτη συνεχόμενη χρονιά.
Στο παράρτημα της Αλ-Κάιντα στη Συρία, την Τζαμπάτ αλ-Νούσρα, η οποία εγκαταστάθηκε στη χώρα τον Ιανουάριο του 2012, η στρατολόγηση παιδιών έχει γίνει ιδιαίτερα διαδεδομένη πρακτική. Μάλιστα, η πρακτική αυτή έχει επεκταθεί και οργανωθεί ακόμη καλύτερα μετά την εμφάνιση του “Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας” (ISIS) το 2013.

«Συμφωνία Aλήθειας» - τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

Του Νίκου Ιγγλέση*
Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να γίνει πρωθυπουργός. Μετά τους Γιώργο Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμο, Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα, ο κ. Μητσοτάκης φιλοδοξεί να γίνει ο πέμπτος μνημονιακός πρωθυπουργός της χώρας και να συνεχίσει το «θεάρεστο» έργο όλων των προηγούμενων.
Ο πρόεδρος της ΝΔ γνωρίζει πολύ καλά ότι για να πετύχει το στόχο του πρέπει να παρουσιάσει στον ελληνικό λαό ένα διαφορετικό πρόγραμμα απ’ αυτό που υλοποίησαν οι προκάτοχοί του. Αλλιώς γιατί να τον προτιμήσουν οι πολίτες; Ο κ. Μητσοτάκης ψήφισε το δεύτερο και τρίτο Μνημόνιο και επί δυόμισι χρόνια εφάρμοζε την πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά, αλλά τώρα έχει κάποιες «φαεινές ιδέες», χρήσιμες όμως προκειμένου να διαδεχθεί τον Αλέξη Τσίπρα.

ΔΝΤ: «Ενδο-προλεταριακές» διενέξεις, ιθαγενείς και ο Σύριζα ως διαφημιστής συσκευασίας

Το πρώην καλό ΔΝΤ, ξαναγίνεται κακό και έτσι με τον ίδιο απαράλλαχτο τρόπο, συνεχίζουν να μας δουλεύουν όλοι, μαζί με τη κυβέρνηση του Συριζα. Θα μας σώσουν όμως οι «φίλοι του Τσίπρα», ο Ρέντσι, Ολάντ και οι υπόλοιποι αψβούργοι του νότου που είναι έτοιμοι για τη μεγάλη μάχη με το προτεσταντικό βορά (μιλάμε για παραμύθια για μικρά παιδιά).
Η τελευταία ανακοίνωση του ΔΝΤ, είχε διάφορες ανέξοδες ευχές περί μείωσης χρέους και δημοσιονομικών πλεονασμάτων και βοήθειας στην Ελλάδα για το προσφυγικό, για τα οποία ούτως ή άλλως το ΔΝΤ δεν έχει καμμιά απολύτως θεσμική επιρροή και είναι αποκλειστικά υποθέσεις της Ε.Ε.
Είχε όμως και προτάσεις που αποτελούν το πραγματικό σχέδιο του ΔΝΤ για τα εργασιακά, τα ασφαλιστικά ταμεία και τη φορολογία, με το οποίο στην ουσία δεν διαφωνεί και η Ε.Ε. πουθενά.

Ο τρόμος της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης Πώς επιχειρείται να γίνει η Ελλάδα μια περίπτωση για παραδειγματισμό /Robert Kurz…

Στον 21ο αιώνα, αντίθετα με τα όσα διαδίδονται, οι δυνάμεις του καπιταλισμού δεν ενδιαφέρονται πλέον για εδαφικές κατακτήσεις. Τι να τις κάνουν τις εκτάσεις καμμένης γης και τους περιττούς πληθυσμούς; Το γεγονός αυτό επουδενί δεν σημαίνει ότι ο ιμπεριαλισμός έχει εκλείψει. Όμως αυτό που διακυβεύεται δεν είναι πλέον οι εθνικές αυτοκρατορίες και οι ζώνες επιρροής, αλλά η διαχειρισιμότητα της παγκοσμιοποίησης ως κρίσης. Τα όρια της εκμετάλλευσης του κεφαλαίου επαναπροσδιορίζονται ως όρια βιωσιμότητας για τις μά- ζες των ηττημένων, και η κατάρρευση των εθνικών οικονομιών επαναπροσδιορίζεται στο πλαίσιο της ελεγχόμενης συνύπαρξης από τη μια δανειοδοτημένων boomtowns ταχείας ανάπτυξης και από την άλλη περιοχών εγκαταλελειμμένων στην εξαθλίωση. Υπό αυτές τις συνθήκες η παραγωγή ασφάλειας για τις υπόλοιπες συναλλαγές απαιτεί ιδεολογική νομιμοποίηση.Αποτελεί ευτύχημα ότι τα απολυμένα και απόκληρα παιδιά του κεφαλαίου δεν είναι κι οι καλύτεροι άνθρωποι, και έτσι, αντί να επιτεθούν στις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης τους, προτιμούν να επιτεθούν στους συνανθρώπους τους.


ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΝΤΟΝΙΕΤΣΚ 1

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖAΦΕΙΡΗ
Οι εκρήξεις ακουγόταν στο δωμάτιο. Ο υπεύθυνος ασφαλείας ήρθε και μας οδήγησε στο καταφύγιο. «Σε περίπτωση που…». Τον ρωτάμε πόσο κοντά ακριβώς χτυπάνε οι ουκρανικές δυνάμεις. «Ευτυχώς μακριά. Στο ένα χιλιόμετρο από εδώ».
Όλο το Ντονμπάς είναι μια ατελείωτη πεδιάδα. Στο Ντονιέτσκ όμως υπάρχει ένας λόφος από όπου μπορείς να δεις όλο το μέτωπο. Το βράδυ έχεις πανοραμική θέα στο θάνατο. Και στο φασισμό.

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

η εκπομπή "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"


Βαδίζουμε σε ένα πραγματικό αδιέξοδο όσο δεν καταλαβαίνουμε πως λύση μέσα στην Ευρωπαϊκή "Ένωση" δεν υπάρχει


γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος


Οδός αδιέξοδος..

     Κι έτσι φτάσαμε στο σημείο να τα έχουμε πεί σχεδόν όλα.
     Φτάσαμε στο σημείο ναεπαναλαμβανόμαστε, κι αυτό δεν είναι σωστό. Καταντάει μονομανία.
     Κι αυτά ακόμη που θα σχολιαστούν στο μέλλον θα είναι απότοκα όλων όσων
έχουν σχολιαστεί ως τώρα.
     Μιλάμε φυσικά για την δική μας κατάσταση, εδώ, στην χώρα της δεύτερης γερμανικής Κατοχής, των μνημονίων,
     ..και των πρόθυμων δωσίλογων πολιτικών.
     Είναι όμως κανα-δύο πράγματα που είναι η επιτομή όλων αυτών,
     ..και αξίζει να τα υπενθυμίζει κανείς κάθε μέρα.
    

Οι Ναζί και το όραμα της ενοποιημένης Ευρώπης

Κάποτε ο Βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Τζορτζ Όργουελ, έλεγε πως «σε μια εποχή καθολικού ψεύδους, το να λες την αλήθεια αποτελεί μια πράξη επαναστατική» και επαναστατική πράξη δεν θα μπορούσε να μην θεωρηθεί η κατάρριψη ενός από τους μεγαλύτερους μύθους στην μεταπολεμική ιστορία της Ευρώπης.

Η πλειοψηφία των Ελλήνων και όχι μόνο, είναι προφανές πως όλα αυτά τα χρόνια πίστευε και πιστεύει ακόμα σε μια ουτοπία αδυνατώντας να συνειδητοποιήσει την τεράστια απάτη στην οποία είναι συνοδοιπόρος. Η Ενωμένη Ευρώπη δεν είναι αυτή που νομίζουμε.

Ο ΟΗΕ, η Ε.Ε. και η σχιζοφρένεια του ISIS/Daesh

Οι διακυβερνητικοί οργανισμοί υποτίθεται ότι οφείλουν να συμμετέχουν στις προσπάθειες των κρατών-μελών τους προκειμένου να επιτύχουν αποτελέσματα που δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν μόνες τους. Θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι ο ΟΗΕ και η Ε.Ε. συντονίζουν τον αγώνα κατά του ISIS-Daesh. Αντ' αυτού, όμως, εμποδίζουν το έργο των χερσαίων δυνάμεων της Συρίας και του Ιράκ και συγκαλύπτουν την κρατική στήριξη της διεθνούς τρομοκρατίας.
Αν θεωρήσουμε ότι, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, τα κονδύλια για την έρευνα στις κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες προσανατολιζόνταν στην μελέτη του «ολοκληρωτισμού» - δηλαδή, την ταύτιση ναζισμού και σταλινισμού -, αμέσως μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 αναπροσανατολίστηκαν προς την ισλαμική «τρομοκρατία».

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

«ΠΟΥΛΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΟ ΚΙΛΟ»

του ΑΡΓΥΡΗ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ
Σωτήριον έτος 1973. Χώρα Μεγάλη Βρετανία και Αγγλία ειδικότερα. Ο συντηρητικός πρωθυπουργός Έντουαρντ Χηθ (με πατέρα ξυλουργό και μητέρα υπηρέτρια, διευθυντής ορχήστρας κλασσικής μουσικής, βραβευμένος ιστιοπλόος, ένθερμος οπαδός των δημοκρατικών του ισπανικού εμφύλιου – παραλίγο να σκοτωθεί στη πολιορκία της Βαρκελώνης - σφοδρός κατήγορος των Ναζί, πολέμιος της συμφωνίας του Μονάχου και αξιωματικός πυροβολικού στην απόβαση της Νορμανδίας) έχοντας ήδη βάλει το Ενωμένο Βασίλειο στην ΕΟΚ έρχεται αντιμέτωπος με το πληθωρισμό, την κοινωνική αναταραχή, τη πρώτη μετά από πενήντα σχεδόν χρόνια απεργία ανθρακωρύχων διάρκειας δύο μηνών και με μια πανωλεθρία στις δημοτικές εκλογές.


Ρωσία: Από την προδοσία του Γιέλτσιν στην αδιαφιλονίκητη υπεροχή του Πούτιν. Από την κατάρρευση στην σημερινή ανατέλλουσα υπερδύναμη

Το δημοψήφισμα στο οποίο το ΝΑΙ έγινε ΟΧΙ

Γράφει Ο Γιώργος του Κλικ

Στις 18/9/2016 στην Ρωσία έγιναν εκλογές για την ανανέωση της σύνθεσης της Κρατικής Δούμας, δηλαδή της Κάτω Βουλής της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Η Κρατική Δούμα (η Κάτω Βουλή της Ρωσικής Ομοσπονδίας) συστάθηκε το 1993 ως απότοκος του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, το οποίο με τη σειρά του είχε πάρει την θέση της Κρατικής Δούμας της αυτοκρατορικής περιόδου του τελευταίου τσάρου της Ρωσίας Νικόλαου Β' το διάστημα από το 1906 έως το 1917.

Σήμερα η διάλυση της ΕΣΣΔ είναι πλέον ιστορία. Λίγο γνωστές είναι όμως οι συνθήκες υπό τις οποίες συντελέστηκε αυτή η διάλυση και ακόμα λιγότερο γνωστά είναι τα συμφέροντα που την προκάλεσαν και κυρίως οι συνέπειες της για τον (πρώην) σοβιετικό λαό.

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Μήπως εμείς κάτι κάνουμε λάθος;



 
 

Η δικαιοσύνη είναι σαν το φίδι!

Alexandros Raskolnick             
Αν έγραφε κάποιος ένα διήγημα βασισμένο σ’ αυτήν την ιστορία, σ’ ένα πραγματιστικό πλαίσιο, οι αναγνώστες του, το πιθανότερο είναι ότι θα τον χαρακτήριζαν ανόητο! Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, θα έλεγε κανείς, στην αληθινή ζωή! Όχι, πάντως, στην εποχή μας, σε μέρη που λειτουργούν οι θεσμοί κι υπάρχει και κάποια σοβαρότητα κι αποτελεσματικότητα στην απονομή της δικαιοσύνης.

Ο λόγος για την πραγματική ιστορία μιας καθαρίστριας που σε αφήνει άναυδο.

Ήταν πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια, που η γυναίκα αυτή χρειάστηκε να βρει δουλειά. Ήταν αμόρφωτη, κι αφού δεν είχε, υποθέτει κανείς, κανένα άλλο αξιοποιήσιμο ταλέντο, ούτε ήθελε να γίνει πουτάνα, διεκδίκησε μια θέση καθαρίστριας στο Δημόσιο, προκειμένου να βιοποριστεί.

Στην Ελλάδα, για να καθαρίζει κανείς σκάλες και αποχωρητήρια, πρέπει να έχει τελειώσει το δημοτικό σχολείο. Η γυναίκα όμως της ιστορίας μας, είχε εγκαταλείψει το σχολείο, στην πέμπτη τάξη του δημοτικού.

ΜΜΕ-Εξουσία: σημειώσατε "σύμμαχοι"..

του Κώστα Μαντατοφόρου
Απ' την μιά μεριά αναζητούν την "επιείκεια" και την συμπαράσταση της κοινωνίας για τα δικά τους θιγόμενα συμφέροντα,
με μπαράζ ανακοινώσεων τύπου διαφήμισης, όπου διασύρουν (και δικαίως) την κυβέρνηση,
και απ' την άλλη,
εξακολουθούν να παίζουν το παιχνίδι των μνημονίων υποστηρίζοντας
έμμεσα την κυβέρνηση στην προσπάθειά της αποπροσανατολισμού του λαού από τα καυτά προβλήματα που τον γονατίζουν.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Μην είν’ ο Ρουβάς και ο Κοκός που θα μας …

Χρίστος Σαντατσόγλου
Πάει καιρός τώρα που ο μεγάλος καλλιτέχνης, γνωστός ως περφεξιονίστας και επίμονος ξεχωρίζει στην Επίδαυρο κάθε καλοκαίρι, όχι από τις κερκίδες, αλλά από την σκηνή και μάλιστα έχει τεράστια επιτυχία… πάντα καλλιτεχνική…
Αλλά και από την Ερμιόνη της Αργολίδος ένα άλλο τέρας της δημόσιας ζωής παρακολουθεί εξ όσων λέγονται τις μεγάλες υποκριτικές ικανότητες του Sakis. Είναι γεγονός ότι ο τέως, συχνά αναφερόμενος και ως Κοκός είναι θαυμαστής του παιδιού θαύματος και βρίσκει ότι βρίσκονται στο ίδιο πολιτιστικό και πνευματικό επίπεδο, λογικό βέβαια, αφού και οι δύο υπήρξαν αθλητές, ο μεν ένας στο επί κοντώ, ο δε άλλος στην ιστιοπλοΐα, έτσι για να περνά η ώρα τους και να νοιώθουν ευχάριστα.

Έξη Ερωτήματα για τους Νεοφιλελέ και τους Νεοφιλελέφτ

«Γιατί ποθείς τόσο/ την πιο κακιά Θεά, τη Φιλαρχία/ Όχι, είναι άδικη θεά, σ’ ευτυχισμένα/ σπίτια και πόλεις μπαινοβγαίνει/ φέρνοντας χαλασμό κι εσύ έχεις τέτοια/ μανία γι αυτήν; Καλύτερα παιδί μου, να στέργεις την ισότητα που ενώνει/ τις πολιτείες, τους φίλους, τους συμμάχους»
                                                                                Ευριπίδης, Φοίνισσαι 531-537
 
του Σπύρου Στάλια*
Πέραν από οποιεσδήποτε ιδεολογίες, μυθολογίες ή βεβαιότητες περί των λύσεων που υποδεικνύει η αριστερά γενικώς, αλλά και η λαϊκή δεξιά, για να ελεγχθεί αν οι λύσεις που προσφέρει είναι λυσιτελείς και αποτελεσματικές, θα πρέπει να απαντηθούν τα παρακάτω ερωτήματα. Από την απάντηση τους με ένα ξερό ναι ή όχι, θα μπορούμε να αντιληφθούμε την αξιοπιστία των λύσεων.


Προχωρημένες καταστάσεις

Στο Τουρκμενιστάν των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων όπου κύρια πηγή εισοδήματος είναι το φυσικό αέριο. έφτιαξαν ένα αεροδρόμιο στην πρωτεύουσα Ασγκαμπάτ που στοίχισε 2,3 δις δολάρια. 
Δεν προλάβαιναν να προσγειώνονται και να απογειώνονται τα αεροπλάνα μεταφέροντας 105,000 χιλιάδες τουρίστες όλο το 2015. 
Το σχέδιο έπρεπε να είναι και λίγο επιβλητικό και λίγο άγριο να θυμίζει και το δικτατορικό καθεστώς της χώρας. Γι' αυτό επιλέχτηκε ένα γεράκι που πετάει (τι σύμπτωση) και είναι και άγριο και θυμίζει και λίγο τον Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ (αυτός είναι αετός βέβαια). 
Για να μην κατηγορούνται άδικα οι χώρες της πρώην σοβιετικής ένωσης για διαφθορά παραθέτουμε το χρονικό της ανάθεσης και δημιουργίας του αεροδρομίου. 

Τι θα φάμε; Ρώτα την Bayer…

Δεν είναι επιστημονική φαντασία, είναι το μέλλον της διατροφής του πλανήτη


Γράφει η Μαριάνθη Πελεβάνη
Η εξαγορά-μαμούθ της Monsanto από την Bayer με τίμημα 66 δισ. δολάρια, είναι η είδηση. Πίσω από την είδηση δημιουργείται το μεγαλύτερο παγκοσμίως μονοπώλιο στους γεωργικούς σπόρους και στη χημική βιομηχανία. Που σημαίνει ότι η απόλυτη εξουσία των πολυεθνικών επιχειρήσεων στο διατροφικό σύστημα είναι γεγονός. Ιστορικό γεγονός. Το μέλλον της διατροφής του πλανήτη θα ανήκει στα λίγα, αλλά μεγάλα και αδίστακτα αφεντικά του. Όπως για παράδειγμα στους «απογόνους» του Fritz Τer Meer – διευθυντή της IG Farben – θυγατρική της η Bayer – η οποία ανακάλυψε και προσέφερε εκτός από την ασπιρίνη και την ηρωίνη ενώ παρασκεύαζε και το θανατηφόρο αέριο που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί στους θαλάμους αερίων, και του John Francis Queeny του φαρμακοβιομήχανου που ίδρυσε το 1901 τη Monsanto, η οποία το 1936 έλαβε μέρος στο περιβόητο Manhatan Project, καρπός του οποίου ήταν η παραγωγή των πρώτων πυρηνικών όπλων και το 1944 παρασκεύασε το γνωστό για τις παρενέργειές του φυτοφάρμακο DDT που κατέστρεφε το φυσικό περιβάλλον, την άγρια ζωή, προκάλεσε εκτεταμένες καρκινογενέσεις σε ανθρώπους για να απαγορευτεί τελικά το 1972. Αυτοί οι αιώνιοι κάτοχοι της εξουσίας πάνω στη μοίρα των πολλών εισβάλλουν, επαναδημιουργούν και θα ελέγχουν την πιο κερδοφόρα από όλες τις αγορές: την αγορά τροφίμων.

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Καμία ανακωχή... μέχρι την εξόντωση και του τελευταίου τρομοκράτη... χωρίς έλεος!

Περισσότερα για την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Συρίας: ΕΔΩ
 

Ο ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

της Manuela Cadelli, Προέδρου της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του Βελγίου
             français  english
Πέρασε η εποχή που έπρεπε να προσέχουμε πώς μιλάμε. Τώρα πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ώστε να γεννηθεί μια συντονισμένη δημοκρατική αντίδραση, ιδιαίτερα στο χώρο των δημόσιων υπηρεσιών.
Ο φιλελευθερισμός ήταν ένα πολιτικό και οικονομικό δόγμα που προήλθε από τον Διαφωτισμό και που απέβλεπε στο να περιορίσει το κράτος στο βαθμό που απαιτείτο, ώστε να γίνονται σεβαστές οι ελευθερίες και να επιτευχθεί η δημοκρατική χειραφέτηση. Ήταν η μήτρα της γέννησης και της προόδου των δυτικών δημοκρατιών.
Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ο πλήρης οικονομισμός που σήμερα πλήττει μόνιμα κάθε τομέα της κοινωνίας μας. Είναι ένα είδος εξτρεμισμού.
Ο φασισμός ορίζεται ως η υποταγή όλων των στοιχείων του κράτους σε μια ολοκληρωτική και μηδενιστική ιδεολογία.

«Ανθρωπισμός» αλά Βαλκανικά, υπό την αιγίδα του Σόρος


του Γιώργου Ρακκά
Αρκούσε η δημοσιοποίηση μιας απόφασης από τον σύλλογο γονέων του 5ου Δημοτικού Συμβουλίου Ωραιοκάστρου, που αρνούνταν την τοποθέτηση παιδιών προσφύγων στο σχολείο τους για να φοιτήσουν σε ειδικές τάξεις μετά τις 2 μ.μ., για να ξεσπάσει μια πρωτοφανής υστερία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καταγγελίας του «φασισμού» και του «ρατσισμού», που συνοδεύονταν από ιερεμιάδες για το προσφυγικό παρελθόν της περιοχής και το υπέρτατο ανθρωπιστικό καθήκον της Ελλάδας.
Επειδή είναι σαφές ότι το ζήτημα που δημιουργήθηκε στο Ωραιόκαστρο αποτελεί μόνο την απαρχή ενός κύκλου αντιπαραθέσεων σχετικά με τις τύχες των εγκλωβισμένων προσφύγων και μεταναστών στην χώρα μας, κρίνουμε σωστό να παρέμβουμε επί του συνόλου του ζητήματος προκειμένου να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα.

Ζητούνται άμισθοι για εργασία (Arbeit macht frei)

Επειδή «η εργασία απελευθερώνει», έξι ολόκληρους μήνες “άμισθη δοκιμαστική εργασία” είχε απαιτήσει τεχνική εταιρεία από υποψήφιο/ους μηχανικούς για μια θέση εξωτερικών εργασιών… Η ανεργία καθημερινά αυξάνεται και τα εργασιακά δικαιώματα βρίσκονται στην κλίνη του Προκρούστη. Τον ερχόμενο μήνα αυτά τα “προαπαιτούμενα” που έχει ήδη αποδεχτεί “η κυβέρνηση της αριστεράς” θα ισοπεδώσουν κάθε εργατική κατάκτηση. Η ¨δοκιμαστική περίοδος” θα μετατραπεί σε αορίστου χρόνου, …αλλά θα μείνουμε Ευρώπη.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια μικρή προσωπική εμπειρία, όπως πολλές που έχει ακούσει ή βιώσει ο καθένας μας, στην προσπάθεια μου για εξεύρεση εργασίας, που αν δεν ήταν απόλυτα εξοργιστική θα ήταν κάπως αστεία. Σίγουρα πάντως είναι απολύτως ενδεικτική των διαθέσεων που έχει δημιουργήσει η παρούσα κατάσταση σε ένα μεγάλο μέρος αυτού που ονομάζουμε «εργοδοσία» απέναντι στον εργαζόμενο.

Ν. Μπογιόπουλος για την "δημοσιογραφία της περούκας" (Ηχητικό)

Προφανώς θα έχετε αντιληφθεί το "πανηγύρι" που έχει στηθεί στο διαδίκτυο –ειδικά στο twitter- μετά την αποκάλυψη ότι δυο δημοσιογράφοι του STAR και του Alpha στη Ν. Υόρκη εντοπίστηκαν να παρακολουθούν με μεταμφιεσμένοι με περούκες και μακιγιάζ την ελληνική αποστολή που έχει επικεφαλής τον Τσίπρα.
Πέρα από τον φραμπαλά που δημιούργησε όλη αυτή η ιστορία –θα ήταν ιδανικό θέμα για σεναριογράφο για να γράψει επιθεώρηση στο «Δελφινάριο»- το θέμα πήρε και πολιτικές διαστάσεις με τον υπουργό Επικρατείας, Νίκο Παππά να δηλώνει: «Είναι προφανές ότι η Ν.Δ. αδυνατεί να βγάλει την περούκα της διαπλοκής».

Παράλληλα ξαναήλθε στην επικαιρότητα για το ποιος είναι ο ρόλος των καθεστωτικών ΜΜΕ και των δημοσιογράφων που εργάζονται σ’ αυτά.


Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Απεργία ξεκίνησαν οι σκλάβοι των φυλακών των ΗΠΑ...

Στις ΗΠΑ υπάρχουν 2,5 εκατομμύρια φυλακισμένοι.
Περισσότεροι από τον εργαζόμενο πληθυσμό μια χώρας σαν την Ελλάδα. Ο λόγος που οι κρατούμενοι είναι τόσο πολλοί είναι απλός: οι περισσότερες φυλακές είναι ιδιωτικές που νοικιάζουν τους κρατούμενους ως φτηνούς εργαζόμενους σε άλλες εταιρίες. Έτσι, μια βιομηχανία δικαστικού πογκρόμ και εργασιακής εκμετάλλευσης έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια, αποκαλύπτοντας τον διαχρονικό ταξικό ρόλο του εγκλεισμού. Σήμερα, 9 Σεπτέμβρη, οι κρατούμενοι – εργάτες σε όλες τις φυλακές των ΗΠΑ ξεκίνησαν απεργία. Η καρδιά και η ψυχή μας είναι μαζί τους…

[ακολουθεί το κείμενό τους]

Με μια φωνή, που αναδύεται μέσα απ’ τα κελιά της μακροχρόνιας κράτησης σε απομόνωση κι αντηχεί σε κοιτώνες και πτέρυγες απ’ τη Βιρτζίνια μέχρι το Όρεγκον, φυλακισμένοι/ες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες ορκιζόμαστε να παύσουμε επιτέλους τη σκλαβιά μες στο 2016.