#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Κρίμα τα νιάτα τους


Του Χρήστου Γιανναρά

(Γράφτηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2016)

Τ​​ο 1966, ακριβώς πριν από πενήντα χρόνια, ο Μάρτιν Χάιντεγκερ, από τους σημαντικότερους φιλοσόφους στην ευρωπαϊκή ιστορία και κορυφαίος του 20ού αιώνα, δήλωνε την αγωνία του, αν μπορεί να υπάρξει πολιτικό σύστημα, και ποιο, ικανό να λειτουργήσει μέσα στον κόσμο που διαμορφώνει η ραγδαία εξελισσόμενη τεχνολογία, αυτονομημένη από τις ανθρώπινες ανάγκες, σαν αυτοσκοπός. «Πάντως το συμβατό με την καινούργια εποχή πολίτευμα δεν μπορεί να είναι η δημοκρατία».


Ο Χαφιές...

Η ΕΥΠ αγρυπνεί ενάντια στον εχθρό λαό
Οι μυστικές υπηρεσίες στην χώρα μας πάντα έθεταν στο στόχαστρο τους τον εσωτερικό εχθρό, αναλαμβάνοντας ένα πλήθος δραστηριοτήτων. Αλληλοδιαπλεκόμενες με τις αμερικανικές και βρετανικές, δευτερευόντως, αντίστοιχες υπηρεσίες, υπηρέτησαν με πάθος τα προτάγματα του Μετεμφυλιακού κράτους και την αντιμετώπιση του «Κομμουνιστικού κινδύνου». Επιπλέον, στο στόχαστρο τους πάντα ήταν οι μειονότητες, αφού λογίζονταν ως αποσταθεροποιητικός και αποσχιστικός κίνδυνος, ενώ ο ρόλος επικυριαρχίας του ελληνικού κράτους στην Κύπρο άναψε το πράσινο φως σε σειρά αμαρτωλών κινήσεων.

Κάτω η Ενωμένη Ευρώπη


του Ηλία Πετρόπουλου
Τον Άυγουστο του 1989 ο δημοσιογράφος Πολυδεύκης Παπαδόπουλος παρουσιάσε στην εφημερίδα Τα Νέα μίαν έρευνα (σε συνέχειες), όπου αρεκτοί επιστήμονες, λογοτέχνες και καλλιτέχνες απάντησαν στο ερώτημα:
Με δεδομένη πλεον τη μεγαλύτερη κοινωνικοοικονομική σύγκλιση των χωρών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας το ’92, αλλά και γενικότερα της Ευρώπης, κατά τη γνώμη σας ποιος ρόλος επιφυλάσσεται στο εξής για το ελληνικό πολιτισμικό-πολιτιστικό μοντέλο; Ποια είναι η ανάπτυξη, ή, η κρίση του ελληνικού πολιτισμού, τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα, ή μειονεκτήματα, στη νέα συνάντηση με την Ευρώπη;